SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH:

Powinni przyjąć chorzy podczas każdej poważnej choroby i przed operacją.

Można go przyjmować co roku, a nawet częściej, jeśli stan chorego staje się krytyczny.

Nie należy zwlekać z przyjęciem tego sakramentu do ostatnich chwil życia, gdyż jest on modlitwą o zdrowie duszy i ciała i niesie w chorobie łaskę umocnienia i uzdrowienia.

Choremu, który utracił świadomość, udziela się sakramentu, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, że będąc świadomym poprosiłby o niego.

Wolno udzielić namaszczenia warunkowo, gdy są wątpliwości czy chory rzeczywiście umarł, czy też znajduje się w stanie śmierci klinicznej.

Jeżeli nastąpiła śmierć biologiczna, sakramentu udzielać nie można !



POGRZEB CHRZEŚCIJAŃSKI:

O śmierci chrześcijanina należy powiadomić duszpasterza parafii, do której należał zmarły, aby odnotować ten fakt w parafialnej księdze zgonów oraz ustalić miejsce i termin liturgii pogrzebowej.

Zgłaszając zgon w biurze parafialnym należy przedstawić akt zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego oraz zaświadczenie o przyjętych sakramentach, jeśli zgon nastąpił poza parafią np. w szpitalu.

Do liturgii pogrzebowej należy Msza św. odprawiona przed lub po pogrzebie, w której uczestniczy cała rodzina, jeśli to możliwe, w sposób pełny, tzn. przyjmując w stanie łaski uświęcającej Komunię św. w intencji osoby zmarłej.


W Dzień Zaduszny, 2 listopada, odprawiana jest Msza św. za zmarłych w ciągu ostatniego roku parafian.

 

Szanowni Państwo, nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki. Dowiedz sie wiecej na temat polityki cookies.

Akceptuje pliki cookie w formie przewidzianej przez strone